O inicio de A Muller do Mediodía transcorre na cidade alemá de Stettin, ás beiras do río Oder, en 1945. O exército ruso acaba de conquistar a cidade, e os seus soldados entran nas casas para saquear e violar. Unha daquelas mulleres violadas, acompañada polo seu fillo de sete anos, sobe a un tren. Na estación na que fan transbordo, a muller abandona ao seu fillo. O que segue é a narración da vida daquela muller entre 1910 e 1945. Julia Franck non limita o desenvolvemento da novela ao propósito de comprender a vida dunha muller xudía que transcorre na Alemaña das dúas guerras mundiais e mais da ditadura hitleriana. A novela despraza a un segundo plano uns feitos históricos e unhas circunstancias persoais, que por si mesmos abondarían para reducir ao absurdo calquera vida, para así volver aínda máis visible aqueloutro absurdo ao que de antemán está condenada unha vida dende o momento en que se trata da vida dunha muller.
«Cristovo do Val pensou no outro tipo de fotos. Nas
alimenticias: vodas-comuñóns-bautizos- aniversarios. E todo o levou onda
Verónica. Nunca pensara tal, nin lle pasara pola cabeza que metía na casa o
inimigo, a inimiga. Nunca imaxinara que logo ía ser tan moderno cara a fóra,
tan moderno ás portas dos cincuenta, tan moderno como para soportar que a túa
muller marche con outra muller e ti teñas que ser moderno, entendelo, aceptalo
e, aínda por enriba, ser amigo de ambas as dúas, porque, se non, crucifícante...»
Ardalén es el
nombre de un viento que sopla desde el mar hacia la tierra, procedente del
suroeste, en las costas atlánticas europeas. Un viento que aporta olores a sal
y yodo y que, según las creencias populares, se origina en las costas
americanas, atraviesa el Atlántico y llega así a Europa.Y en esas memorias, propias y ajenas, hay amor y cariño, y hay rencores y odios. Por eso recordar no es inocuo. Pero quien no recuerda, no vive.
La tierra se muere. Los ríos ya no fluyen, los árboles se secan, la gente ha olvidado la última vez que vio llover. El mundo se está convirtiendo en un árido desierto... y todo parece indicar que los humanos, y en particular el emperador, son los culpables de esta terrible situación. Por eso la guerra se extiende a toda velocidad por los cinco reinos. Los ejércitos han sido enviados hasta las aldeas más humildes en busca de campesinos que puedan combatir por la causa. Así es como la guerra llega hasta el pequeño pueblo de Pingsé.
En esta novela de Antonio Sánchez Escalonilla Ana y Mario tienen 14 años, no se soportan y se encuentran en Roma en viaje de estudios. Mientras contempla el techo de la Capilla Sixtina, Ana recibe una llamada de socorro de la Sibila de Cumas, una misteriosa adivina de los tiempos antiguos condenada a envejecer durante mil años. Esa misma noche, la joven escapa del hotel y se interna entre las calles de la ciudad para emprender un rescate a través del tiempo, nada menos que hasta la Roma imperial. Pero Mario sospecha algo y, en el último momento, decide no abandonarla en su peligrosa aventura. Ana y la Sibila es una historia trepidante y sensible a la vez, donde la auténtica amistad se une a la curiosidad por los misterios del pasado.
Avanzaba
o século XI cara ao seu remate nunha época de xenreira, de escravitude, de
pandemias, de liortas e de guerras... Roi nace nunha pequena aldea asentada no
val onde remata o reino de Galicia. É o fillo do ferreiro, un servo máis de don
Guzmán, o conde que o domina todo desde a súa fortaleza amurallada. Desde moi
pequ eno, o mozo soña con ser, un día, un home libre para poder ser
armado cabaleiro. Coñece polo seu avó, o mago, o druída, as historias do rei
Arturo e a existencia do Santo Graal, o que o vai levar por inhóspitas e
estrañas paraxes coa soa compaña de Alba, decidida, tamén, a romper co pasado,
coas ataduras das tradicións e do destino que para ela marcou o seu pai, o
conde. Xuntos van descubrir onde se agocha a verdadeira liberdade. Este libro de David Vázquez Álvarez está recomendado para maiores de 12 anos.
A Hazel le gusta leer libros pretenciosos y ver telebasura, leer poesía y dormir (además tiene la excusa de que es bueno para el cáncer) y le gustaría que sus pulmones funcionasen como unos pulmones normales. Su madre cree que está deprimida, así que empieza a ir a un grupo de apoyo todos los miércoles. Aunque, en realidad, no hay nada más deprimente que un grupo en el que cada día la lista de compañeros por los que rezar es más larga. Precisamente el día en el que conoció a Augustus Waters, fue el día en el que casi consiguió escaquearse para quedarse viendo un maratón de America’s Next Top Model.
...xa non é nada secreto, porque moitos de nós aprendemos o camiño. O primeiro libro titúlase O ladrón de soños. "Aquí comeza a saga do profesor BasiliusHoffman: historiador, arqueólogo, cabaleiro a tempo parcial e truán a xornada completa. E a súa viaxe na procura do lendario Diario do Cartógrafo, na que descubriremos cidades perdidas no profundo da noite, sociedades secretas, misteriosas criaturas, poderosas reliquias sagradas, imposibles aparellos mecánicos, e unha infinidade de curiosos personaxes." Fernando M. Cimadevila é o autor do texto, e Iván Valladares dos debuxos -moi fermosos. Hai moitas horas de traballo detrás de este libro "para todos os públicos", unha encomiable labor de documentación, de rigor histórico e artístico. Pero -o que é aínda máis loable- unha grande dose de profesionalidade, de esforzo ilusionado. Nos tempos tan comercialistas, mercenarios incluso, que vivimos, un ingrediente que sorprende primeiro, e despóis engaiola é a ilusión. A que puxeron estes dous mozos no seu traballo.
El libro azul, de Lluis Prats es un libro escrito en dos tintas. Leo Valiente es un niño que no atiende en clase. Un día le ponen un trabajo sobre Alejandro Magno y sus amigos Rita y Abram deciden ayudarle. Rita les lleva a la biblioteca y se hacen el carnet. Mientras Rita busca información, Abram y Leo se enzarzan en una interesante batalla de bolitas de papel, hasta que una de ellas alcanza a Oxford, la simpática bibliotecaria de la zona infantil.Abram consigue escaparse, pero Leo, como no se da cuenta, le pillan. Oxford le castiga a estar después de cerrar para ordenar unos nuevos libros. Después de cerrar, Leo y Rita se quedan y mientras ordenan los libros, Leo encuentra un tomo viejo y lleno de polvo. Cuando lo limpia, descubre un título en letras doradas que reza: "El libro azul". Lo intentan sellar, pero no lo consiguen. Aunque pàrezca mentira Leo nunca ha leído un libro y este le parce interesante. Se lo lleva a su casa y empieza a leer. Es una novela de aventuras e historia, pero... pasa algo muy raro con ese libro: igual que en la Historia Interminable, el lector puede intervenir en la historia, incluso meterse dentro de ella...Se lee muy rápido y es muy entretenido.
Unha partida de xadrez que reúne varios pasaxeiros dun barco que navega rumbo a Bos Aires. Ese é o escenario que serve de punto de partida para a historia de dous homes antagónicos. Por unha banda Czentovic, o campión mundial de xadrez, e por outra, o Dr. B., un enigmático home que a Gestapo fai prisioneiro cando Hitler inv ade Austria. Trátase de dous seres que o azar fai compartir o seu achegamento a este xogo “único entre os xogos”, aínda que a historia das súas vidas sexa completamente oposta. Dúas existencias opostas, dous mundos distintos como o é o universo oposto dos cadros blancos e negros dun taboleiro de xadrez pero, igual ca no taboleiro, ineludiblemente unidos e enfrontados a un tempo.
Esta novela supone un cambio excepcional frente a la narrativa tradicional nicaragüense. Gioconda Belli, consagrada tras el éxito de La mujer habitada, plantea de nuevo su intimidad e inquietud feminista desde un prisma nuevo, atrayente y mágico. Es el mundo de la nigromancia, de los sortilegios, que envuelven el origen y el destino de una mujer diferente; refugio íntimo donde se le permite ser mujer, libre y gitana. Con magia y erotismo, inseparables en la obra, Gioconda nos descubre una nueva faceta de su cautivante personalidad.
Título: Grimpow y la bruja de la esirpe.
Autor: Rafael Ábalos.
ED.- Montena
Páxina web
TÍTULO: Dime quién soyAUTORA: Julia Navarro
Si queres empezar a ler, aquí tes as 32 primeiras páxinas, seguro que sigues: ENLACE
Esta é unha novela onde Julia Navarro fai un repaso por algúns conflictos do século XX máis sanguentos e violentos: A Guerra Civil española, A segunda guerra mundial, A Rusia de Stalin, a Guerra fría... dunha forma amena e partindo de personaxes anónimos que falan dende as súas ideas.
A historia comeza cando un periodista recibe a proposta de investigar a vida da súa bisavoa da que non saben nada máis que abandonou ó seu marido e ó seu fillo antes de comezar a guerra. Cada paso que vai dando na investigación descobre unha muller comprometida e forte, fiel ás súas ideas e disposta a loitar ata o final polos seus principios. De paso vai facendo un repaso pola historia do século XX. Unha historia amena, que engancha dende o principio. Totalmente recomendable.
A mesma autora di da súa novela:
"Si tuviera que definir Dime quién soy, diría que se trata de una novela de personajes que, sin renunciar a la aventura ni a la historia, retrata la memoria del siglo XX y la identidad de esas personas anónimas que lo protagonizaron"
Título: Como una novelaAutor: Daniel Penac
Xa sei que moitos coñecedes este texto tan estupendo de Daniel Pennac, pero me parece que é axeitado para introducirnos nesta próxima data que será o día do libro o próximo 23 de abril. Recordeino está mañá cando estiven vendo coa nosa compañeira Sabela unha presentación (que vos poñeremos nuns días) que están a facer un grupo de alumnas/os do IES de Arzúa, en ralación coa lectura.
Eu non me sinto capacitada para facer crítica desta obra, pero acabo de lela despois de escoitar falar dela repetidamente en cada un dos encontros de bibliotecas aos que asisto cada ano.

Só sei que agora teño ganas de continuar lendo e relendo “Guerra e paz” de Tolstoi, “Os Demos” de Dostoievski, “A especie humana” de Robert Antelme, “Os miserables” de Víctor Hugo, “Madame Bovary” de Flauvert, “Doctor Zhivago” de Boris Pasternak, “Os contos petersburgueses” de Gógol, “Oliver Twist” de Dickens .... e tantos outros, a Kafka, a Balzac, a García Márquez, a Fante, a Saki, a Cervantes, ... e iso a pesares de que “non hai nunca tempo para ler, porque o tempo de ler é sempre tempo roubado”.
E así, exercendo o meu “dereito a calarme” deixo que o mesmo Pennac fale: “porque os libros non foron escritos para ser comentados, senon para que, se o corazón así o di, sexan lidos”.
Título: El LectorAutor: Bernhard Schlink
No clube de lectura tocounos ler o libro "El lector" de Bernhard Schlink.
Título: El niño 44Autor:Ton R. Smith
Rusia. Mediados do século XX. Os aparatos de seguridade do estado e a policía secreta aplican métodos de detención e xuízo dos acusados que ignoran por completo as mínimas garantías de dereitos de calquera persoa. Un sistema xudicial e xurídico que defende a existencia do terror como necesario para defender a revolución e un abstracto “ben supremo”.
Baixo un elástico conxunto de palabras que poden moldearse ao chou para abarcar a calquera constrúense acusacións. Dende a tortura brutal ou refinada, depende do que interese, consíguense confesións de todo tipo, emulando aos inquisidores españois... (e parece que despois aínda será copiada na prisión que esperemos que peche pronto o presi americano...)
Na Rusia de Stalin “non pode haber crime organizado”. Os asasinatos e roubos só podían porvenir de mentes enfermas ou de “traidores ao sistema”.
No medio de todo isto, ás veces, xurde alguén que busca a verdade e a xustiza e trata de resolver un misterio terrible que todos tratan de silenciar porque non convén ao sistema.
Ten un final un pouco forzado, pero non deixa de ter ritmo e nos leva á unha certa reflexión acerca da vida e da digninade. Paréceme recomendable.
"O neno 44" de Ton Rob Smith está en Biblioarzúa.
No blog de Ciberanika podedes ver outra entrada sobre este libro.


